Even Sterk - Een

16-04-2021

Dit weekend met mooi weer zijn Bo en ik richting Een gereden naar minicamping Even Sterk waar alle honden los kunnen rennen, spelen en aan elkaar snuffelen. In eerste instantie was er geen hond te bekennen, maar toch later op de dag was het toch een gezellige beestenboel. Nu werk ik vanaf dag één thuis i.v.m. corona en dan is het toch zalig om in het weekend weg te mogen gaan. We missen wel onze reismaatje, echter zij heeft een eigen keuze gemaakt wat ik ook respecteer.

Een mede camperaar - altijd druk druk druk - heeft een state of the art camper gehuurd. Voor een maand. Hij staat er op mij in zijn strak gestroomlijnde paleisje rond te leiden. Ik betreed het heiligdom. Hij wijst me op de 6-versnellingsbak, de cruise control, de airconditioning en de achteruitrijdcamera. Daarna mag ik mijn goedkeuring uitspreken over het plasmascherm aan de wand, de dvdspeler, het elektrisch bedienbare kingsize bed en het panoramadak. Dit is met recht een 5-sterrenhotel op wielen. "Vrijheid! Even drie weken helemaal niets!" lacht hij. Morgen vertrekt hij met zijn echtgenote richting A3 strand. Hij laat me zijn checklist zien. Er moet nog wel wat boodschappen gehaald worden bij de Jumbo: muggenspray, pindakaas, hagelslag, zes pakken koffie, theezakjes, een salamiworst, drop, piepers, macaronimix, borrelnootjes en een nekkussen. Maar ook vochtige tissues. Een TomTom en de reserve-TomTom heeft hij al, want "je zult zien dat zo'n ding het tijdens de vakantie opeens begeeft". Bijkomend voordeel: "als nu de ene TomTom 'keer om' zegt, kan ik dat met de andere checken". Ik knik begrijpend. Ja, dat is handig. Verder op het lijstje: iPod, digitale spiegelreflexcamera met drie afzonderlijke lenzen, reservebatterijen, oplader en twee extra SDkaartjes, want je weet immers maar nooit. En niet vergeten het beltegoed op te waarderen. En nog langs bij de Aldi voor houdbare melk want die daar lekkerder. Juist ja. Hij excuseert zich. Hij moet verder met de voorbereidingen, maar ik mag rustig nog even rondkijken. Wanneer ik de camper verlaat, is hij aan het uitvogelen hoe zijn nieuwe e-book reader werkt. Daarop moeten alle zeventig boeken van Baantjer komen te staan. En daarna wacht hem nog de volautomatische televisieschotel, inclusief het bijbehorende kastje met veel te veel knoppen. 's Nachts om half drie hoor ik hem nog steeds rond de camper scharrelen. De volgende dag is het zover. Twee uur later dan gepland zwaai ik buurman en zijn vrouw uit. Daar gaan ze, de vrijheid tegemoet samen met waf. Hoofdschuddend kijk ik hen na. Het leven is er niet makkelijker op geworden. Anno nu heb je wel heel erg veel spulletjes nodig voor 'even drie weken helemaal niets'.