Gemaal van Sasse en De Kleine Geest

02-11-2018

02-11-2018

In ons vorig verslag had ik het over dat lome Aperol Spritz-gevoel van we nemen er nog één, wat maakt het uit, maar om nu direct in een collectieve najaar dip te gaan schieten zit er bij ons voorlopig er nog niet in. Dus op weg richting Cuijk - Ons Plekske wat we helaas niet gehaald hebben door de lange file op de A73 dus dan maar op zoek naar een alternatief en morgen zien we wel weer. Vrijwel in het donker kwamen wij aan in Grave bij het Gemaal van Sasse, een camperplaats voor twee zonder enig voorziening. Dit heeft ook wat, de plek is gratis en het uitzicht is schitterend vooral de volgende ochtend met de nevel en de opkomende zon.

De avond voor het slapen dacht ik aan de jeugd van tegenwoordig die weinig tot niets heeft met privacy. Overheid en bedrijfsleven mogen alles van hen weten. Maar 'zomaar' gebeld worden, ervaren jongeren wél als een vreselijke inbreuk op hun privacy. Laatst vertelde iemand me dat het voelt als een kaping: "Als iemand me belt, dwingt dat me direct te antwoorden, te móéten praten. Wat is er mis met e-mail, messaging of social media?"

Dat is de huidige stand van zaken: je hebt een mobiel omdat je altijd bereikbaar wilt zijn. De gemiddelde smartphone-gebruiker is drie uur per dag met zijn apparaat in de weer. Maar tegelijkertijd zijn we gestopt met praten. Jongeren onderhouden hun sociale contacten in stilte. Twee duimen zijn voldoende.

Onderweg naar de Kleine Geest

03-11-2018

We reizen af richting Linden, camperplaats De Kleine Geest een klein dorpje in de Gemeente Cuijk. De camperplaats is gerealiseerd in een voormalige paardenweide en is zeer rustig gelegen. Op loopafstand bevindt zich een prachtig wandelgebied van Brabants Landschap, een prachtig natuurgebied waar je vogels kunt spotten en wilde paarden en koeien tegen zult komen. Daarnaast grenst deze camperplaats aan de Kraaijenbergse Plassen, een uniek stukje Nederland. Rondom dit water zijn verschillende fiets- en wandelroutes. Hier geniet je van de natuur, prachtige dieren maar vooral de rust.

Wat is het toch heerlijk om weg te gaan met de camper in plaats met het vliegtuig naar een warm land. Zodra ik uitstapte en onderaan de vliegtuigtrap stond hielden mijn poriën al open huis. Een dag later kookte ik over. Alles wat ik dronk, kwam met emmers tegelijk weer naar buiten en nog een dag later was ik compleet uitgedroogd. Terwijl de doorsnee toerist met samengeperste billen rondliep van de diarree, perste ik nog geen halve erwt naar buiten. Zo kroop de vakantie voorbij. Mijn vrouw  bezocht de ene toeristische attractie na de andere. En ik sleet mijn dagen op het toilet.

Uiteraard ieder zijn ding maar wij hebben weer genoten van elkaar en van Xenia die nu thuis heerlijk ligt te snurken.