Mariahout - Hoogeveen en Ahaus (Duitsland)

05-12-2019

05-12-2019
(onderaan de pagina een video- vlog verslag)
i.v.m. Sinterklaasavond rijden wij richting Mariahout en settelen ons op minicamping Rust en Ruimte waar we rond 17:15 uur op de fiets richting Helmond gingen. Een gezellig Sinterklaasavondje en al snel kwam al het lekkers op tafel waaronder een kleinschaaltje naturelchips.

Verslaafd

Ik heb helemaal niets met gewicht. Mijn stofwisseling is een goed geoliede machine. Gelukkig maar, want alhoewel ik niets heb met gewicht, heb ik met eten des te meer.

Ik was namelijk zwaar verslaafd aan chips. Mijn voorliefde ging uit naar de naturel- chips van Lay's, voor mij de Rolls Royce onder de zoutjes. De ellende is alleen dat ik niet in staat was een eenmaal aangebroken zak naturelchips weer weg te leggen. Steeds is mijn zelfbeheersing al bij voorbaat gebroken.a

Die zak moest leeg, hoe dan ook, en als ik hem in een vlaag van opperste zelfbeheersing toch probeer weg te leggen, dan riep-ie me. Smekend en glinsterend: waarom wil ik hem niet meer? Dus bleef ik eten, ook al smaakt het me niet langer. Het eind van het liedje was dan altijd dat ik misselijk op de bank lag te wachten tot de maagkrampen weer overging.

Daarom besloot ik zo'n half jaar geleden mijn toevlucht te nemen tot de cold turkey-methode. Een oud maar beproefd recept. Ik haalde het spul simpelweg niet meer in huis en verklaarde mijn woning tegenover iedereen die het maar horen wilde tot non-chips-zone.

Er was geen weg terug meer, maar de ontwenningsverschijnselen bleven natuurlijk niet uit. Na een week had ik mezelf niet meer in de hand. In de supermarkt liep het zweet me in straaltjes over de rug en in bioscopen ging ik hyperventileren. Op verjaardagsfeestjes maakte ik mezelf compleet belachelijk. De hele avond liep ik te graaien en te schooien om tóch maar aan mijn shotje chips te komen. Voor andere gasten had ik geen oog meer en zij ook niet voor mij. Met iemand die zijn mond vol chips heeft, valt immers niet te praten.

Zo kon het niet langer, begreep ik. Er moest iets gebeuren, al was het maar om dit stukje met een happy ending af te sluiten. Maar ik ben niet afgekickt, ik ben niet in therapie gegaan en ben ook niet in de goot beland. Ik heb mijn afwijking geaccepteerd. Mijn omgeving kent mijn handicap. Als ik tegenwoordig op een verjaardagsfeestje kom, krijg ik al bij binnenkomst enkele jumbozakken naturel- chips toegeworpen. Vervolgens dirigeerde de gastheer/vrouw me met zachte hand naar een stil hoekje, en daar had ik dan steevast de avond van mijn leven.
Ik ben een gelukkig mens.


06-12-2019
Hoogeveen is waar wij overnachten en parkeren de camper op een parkeerplaats "oude veemarkt" midden in het centrum. Er is stroom en een dagkaart kost 8,50 euro. Hoogeveen heeft een gezellig centrum en met dit weer gewapend met een kop erwtensoep buiten bracht ons in een kerstsfeer.  Niet ver van de camper zat een man met een saxofoon herhalend een nummer te spelen die wij niet konden plaatsen. 

07-12-2019
In de ochtend rijden wij richting Duitsland waar we wederom de camper parkeren op een parkeerplaats in Ahaus. Gratis, acht plaatsen met alle voorzieningen echter de stroomzuil was buitenwerking. Het centrum volop in kerstsfeer en een broodje curry braadworst ging erin als koek. Hier hebben wij ook het kasteel Ahaus bezocht. Dit kasteel van Ahaus was 400 jaar de zomerresidentie van de vorst-bisschoppen van Munster. Na de verwoesting in de Tweede Wereldoorlog werd het kasteel prachtig gerestaureerd, In 2002 werd het schoolmuseum geopend. Sindsdien wordt hier het gehele waardoor de school uit vroegere tijd getoond.